Dinsdag 11-8. 's Morgens om 7:00 loopt de wekker af, we douchen, en genieten van een kop thee met Fryske sûkerbolle. Tijdens de voorbereidingen voor de zeiltocht naar Vlissingen maken de dames het ontbijt klaar.
Al om 8:10 varen we in de haventoegang van Blankenberge, en is het zeil al omhoog. De weersvoorspellingen van de diverse weerinstituten zijn totaal verschillend, en geen van alle blijkt uit te komen. Er staat een klein windje uit westelijke richting, en de golven zijn gematigd.We beginnen met een snelheid van rond de 5 knopen, maar als we Zeebrugge ruim gepasseerd zijn, kakt de wind flink in, en starten we de motor. Nog later bergen we de genua op en zetten het grootzeil strak als slingerdemping. De meeste zeilers om ons heen die ongeveer op de zelfde tijd zijn vertrokken (dat heb je in een getijdehaven !) volgen dezelfde strategie. De golven worden steeds rustiger, het wordt een relaxte tocht op deze manier.
Vlak bij de Songa boei slaan we al af naar Vlissingen, eigenlijk tegen de aanbeveling in om loodrecht bij Vlissingen over te steken. Maar het verkeer en de vaaromstandigheden zijn zo rustig en overzichtelijk dat we die aanbeveling deze keer laten voor wat het is. Het scheelt zeker een half uur vaartijd. De gevaren route staat hieronder afgebeeld.
Na de aanmelding aan de bar van het havenrestaurant (ja, daar houdt de havenmeesteres kantoor !) maken we een wandeling langs de mooie boulevard. Google Maps helpt ons aan het adres van Albert Heijn, het blijkt op de route terug naar de haven. Met een rugzak en tas vol eerste en tweede levensbehoeften keren we terug naar de boot voor een verlate lunch.
De schoenen van Arnold en Bart zijn vorige week woensdag per abuis aan boord blijven staan, we pakken ze stevig in, en de dames nemen ze mee om ze af te leveren bij de postbalie bij de AH. Een perfect excuus om lekker te gaan winkelen in de leuke Vlissingse binnenstad. Zoals altijd is het een verrassing waarmee ze straks thuiskomen !
's Avonds halen we bij de Chinees aan de haven het maandmenu 'voor twee personen', zoals gewoonlijk voldoende voor een heel weeshuis. We doen heel erg ons best om tot de bodem van de bakken te eten, maar wij moeten ons op een gegeven moment gewonnen geven. We hebben zoveel gegeten, dat we een flinke dijkwandeling maken om het eten te laten zakken.Aan de dijk staat het standbeeld 'de Bruid', in de volksmond 'het Vissersvrouwtje', een over het water uitkijkende vrouwfiguur. De dames willen er graag mee worden vereeuwigd. Zo te zien gebruiken de mannelijke honden het graag als een plasplek.
Er staan ook allerlei overblijfselen en wetenswaardige zaken van WO II. Engelse en Franse commando's landden hier in november 1944, als onderdeel van de invasie van Walcheren. Vlissingen moest straat voor straat en huis voor huis worden ingenomen. Zie hier voor een verslag. Andere links : zie hier en hier
Toen Antwerpen in 1944 al in gebruik was als aanvoerhaven voor de geallieerden, probeerden de Duitsers met alle mogelijke middelen de scheepvaart op de Westerschelde te hinderen. Ze maakten o.a. gebruik van 'Bibers', kleine eenmansonderzeeërs die met twee torpedo's, twee mijnen, of een combinatie daarvan waren uitgerust. Ze hebben veel schade aangericht, in totaal zijn op de Westerschelde 28 schepen tot zinken gebracht. Eenmaal verlost van de lading, moest de bestuurder de Biber verlaten, en maar zien hoe hij zich redde. Veel bemanningsleden kwamen onderweg om door koolmonoxidevergiftiging. Er zijn ooit 324 van deze Bibers geproduceerd.
Voor meer info : zie hier en hier.
De Biber op de foto's is in 1950 perfecte conditie voor Vlissingen in de Westerschelde teruggevonden, compleet met een torpedo en een mijn, en de stoffelijke resten van de bestuurder nog aan boord.
Deze Biber (met bouwnummer 313) staat nu in een glazen hok op de dijk tentoongesteld :
Geen opmerkingen:
Een reactie posten