Tour Nostalgia (5/5) Maassluis - IJmuiden - Oudeschild

Zondag 18 mei - In een slaperig Maassluis liggen we om 8:00 voor de spoorbrug om te beginnen aan de eerste etappe van de terugreis naar Oudeschild. We moeten een paar treinen laten passeren, even later varen we op een windstille Waterweg op de ebstroom richting Maasmond. Scheveningen komt tijdens de lunch al levensgroot in zicht. Na enige discussie besluiten we door te varen naar IJmuiden. We moeten om de thuishaven te bereiken (witte) diesel tanken. Helaas is dat een probleem sinds rode diesel ook voor varende monumenten niet meer is toegestaan, en bunkerboten meestal geen witte diesel op voorraad hebben. In IJmuiden kunnen we tanken bij het bunkerstation in de Marina. Na telefonisch contact geeft men aan tot 18:00 open te zijn. Op de Texelstroom gaat er een tandje gas bij om voor sluitingstijd in IJmuiden Marina te zijn. Onderweg begint de generator te roken, en moet worden stilgezet. Zou het te maken hebben met het slechte gesternte dat ons bij IJmuiden al eerder parten speelde ?

Waarschijnlijk wel, want als we om 17:45 bij de Marina aanleggen, gaat dat niet volgens het boekje en blijkt ook nog eens de pompbediening gevlogen. Na meerdere vruchteloze telefonische pogingen om iemand bij de dieselpomp te krijgen, berusten we in ons lot en blijven liggen tot openingstijd morgen om 08:15. De tijd wordt gebruikt voor weer een heerlijk avondmaal dat Jan heeft bereid, en het verkennen van de omgeving. Op de wal ligt Neerlands hoop voor de komende Volvo Ocean race.

Maandag 19 mei - Om 8:15 vullen we dan eindelijk onze dieseltank tot de rand voor een slordige € 500 (wat een woekerprijs hier). We vertrekken zonder verdere tegenslagen uit IJmuiden en dobberen op een slap NO windje in Noordelijke richting. We zijn afhankelijk van het tij bij Den Helder, dat pas om 19:00 goed staat voor het voor de stroom aanlopen van Oudeschild. We hebben dus geen haast. Meerdere scenario's passeren de revue, tot plotseling de wind opsteekt en we als vanzelf onder zeil weer vaart gaan maken. We weten niet precies hoe de aan de windse prestaties van de oude dame zijn, dat gaan we testen. Na een flinke slag gaan we door de wind, en dan blijkt onze koers over de grond precies +180 graden ten opzichte van de heenweg te zijn, oftewel we maken geen enkele voortgang. Het tij speelt natuurlijk een rol, ook de kluiver heeft een zeer negatief effect. Als we de kluiver binnenhalen, kunnen we meteen 10 graden hoger aan de wind zeilen, maar dat zet niet echt zoden aan de dijk (zie bijgaand kaartje van Marine Traffic).

Dan slaat de pechduivel opnieuw toe : we krijgen zonder een enkele waarschuwing een blackout aan boord, bijna alle elektra valt uit, op een marifoon na die op een noodaccu is aangesloten. Het aggregaat kan sinds gisteren niet meer gebruikt worden. Koelkast en waterpomp weigeren dienst, thee zetten we van een fles mineraalwater. Net zo onverwacht als het elektraspook opduikt, verdwijnt dat ook weer : plotseling is er weer stroom. Na de kluiver halen de nu de fok binnen, het grootzeil blijft staan hoewel het geen enkele bijdrage aan de voortstuwing levert.
Voor de avondmaaltijd halen we toch het grootzeil binnen, en genieten weer van een van Jan's voedzame gerechten.

Tegen een flink aanschietende  NO wind koersen we vrijwel rechtstreeks op Oudeschild aan. Eenmaal in de haven blijkt de kluiverboom niet op te halen, en moeten we een noodrondje draaien, maar dan is daar toch het moment dat we de Texelstroom op z'n vertrouwde plaats aan de haven kunnen neerleggen.

Dankzij de AIS weten de geïnteresseerden exact wanneer we binnenlopen, en het ontvangstcomité bestaande uit Renske, Wim en Frits staat al op de kade te wachten. Als de trossen op de juiste wijze zijn vastgelegd, is er tijd voor een oorlam en worden alle belevenissen nog eens doorgenomen.

De voltallige bemanning slaapt nog een nachtje aan boord, op dinsdagmorgen wordt de laatste hand gelegd aan het fatsoenlijk achterlaten van de 'Texelstroom' en gaat ieder weer zijns weegs. Wat mij betreft een onvergetelijke tocht met vele hoogtepunten, en hier en daar een aandachtspuntje. Ik hoop tot ziens !