Linke (waterplanten)soep

Afgaande op alle horrorverhalen van woekerende waterplanten in de Randmeren, hebben we besloten Elburg en Harderwijk uit het programma te schrappen. We blijven een dagje in Urk, en gaan de omgeving per fiets verkennen. De bedoeling is om morgen het IJsselmeer over te steken en via Enkhuizen en Hoorn af te zakken naar Volendam, waar komend weekend Daan en Wil de omgeving onveilig maken.

Bijgaand van gisteravond een paar sfeerplaatjes uit Urk, links het monument voor alle op zee omgekomen Urkers (ooit door koningin Juliana in de zestiger jaren onthuld), er zijn plaquettes aangebracht waarop alle namen en data staan vermeld. Op de achtergrond een flinke onweersbui die even later over zou trekken.
Rechts het 'Kerkje aan Zee', dat als vervanging van een op die plaats staand oud kerkje is geschonken door de gemeente Amsterdam, in de 17e eeuw eigenaar van Urk. Het belang van Urk voor Amsterdam was dat het gebruikt werd als baken voor de scheepvaart. Het was de Amsterdamse burgemeester Witsen die een vuurboet op Urk liet bouwen. De steen in het lichtwachtershuis is afkomstig uit de allereerste vuurboet. De steen draagt het volgende opschrift: “In het jaar 1617 heeft de Wel. Ed. Gr. Achtb. Heer Gerrit Jacob Witsen, burgemeester dezer steeds (d.w.z. Amsterdam) uit last van de Ed. Gr. Mog. Heren Staten een vuurbaken op Urk doen stellen en is den eersten September dezes jaars de eerste vuring gedaan”. De vuurboet was een stellage waarop een strovuur als baken brandde en had een vierkante vorm.
Een vuurtoren (de huidige werd in 1844 gebouwd) staat er nog steeds, en wordt ook nu nog gebruikt. Het grote baken dat er ooit stond, is gesloopt. Voor de liefhebbers : hier nog meer geschiedenis

Als we donderdagochtend wakker worden, giet het van de regen. Gelukkig klaart het aan het einde van de ochtend op, maar die opklaringen gaan gepaard met een harde wind uit het westen. In de haven valt het wel mee, maar als ik over het dijkje op de haven naar het IJsselmeer kijk, begrijp ik waar de slechte reputatie van dit stukje water vandaan komt. Grote schuimkoppen, hoge golven, brekers.
Gewapend met de camera loop ik het havenhoofd uit, want dit zijn omstandigheden waar de KNRM blij van wordt. Ik hoef niet lang te wachten als de aasgieren van Post watersport met hun snelle RIB naar buiten scheuren, met het blote oog zie ik een motorvlet in problemen vlak buiten het ' Vormt' , een verraderlijke ondiepte ten westen van Urk. Even later komen de twee Urker reddingsboten ook naar buiten. Kennelijk wil de in nood verkerende schipper de KNRM als hulpverlener, want Post scheurt terug de haven in. Even later gevolgd door de reddingsboot met z'n sleep.
Vanavond zal het relaas wel op de KNRM site te lezen zijn.

Ondanks de barre omstandigheden kiezen meerdere zeilboten het ruime sop. Een Urker motorkruiser van zo'n meter of 12 komt aanvaren vanuit het Ketelmeer. Hoewel de boot springt als een dolle zit de schipper heel ontspannen op z'n flying bridge. Dit is iemand die het water kent en dit vaker gedaan heeft, en dat kun je helaas niet van iedere watersporter zeggen.